﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”O zagospodarowanie i lepsze wykorzystanie hal i pastwisk gromadzkich”> 
<author_1=”Walenty Titkow”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="7">
<date=”1954-07-12”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Brak należytego zajęcia się halami i pastwiskami gromadzkimi przyczynił się do tego, że nie stały się one dotychczas, ani instrumentem walki o podniesienie produkcji rolniczej, ani instrumentem walki o przebudowę wsi i ograniczanie wyzysku kułackiego. Trzeba zatem — jeśli chodzi o ten problem postawić wreszcie kropkę nad i.
Wydaje się, że należałoby w związku z wytycznymi II Plenum KC uregulować w sposób zasadniczy sprawę hal i pastwisk gromadzkich poprzez wydanie odpowiedniej ustawy, która by określała zasady władania tymi użytkami, sposób gospodarowania i system opłat za wypasy. Nie czekając na ten dokument należałoby, realizując zadania II Plenum, od zaraz przystąpić do opracowania nowych regulaminów i mobilizacji czynu chłopskiego dla prawidłowego zagospodarowania i zahamowania dewastacji naszych hal i pastwisk gromadzkich.
Wiele cennych wskazówek w tej materii zawartych jest w publikacjach specjalistów łąkarstwa, rozwijających szeroki program rozwiązania tego problemu. Hale, oraz pastwiska przy wsiach mogłyby wyżywić w okresie letnim wszystkie owce na Podkarpaciu i całą młódź bydła rasy czerwono polskiej, a racjonalne eksploatowanie pastwisk gromadzkich mogłoby spełnić poważną rolę w rozwijaniu hodowli i podnoszeniu jej produktywności.
Oczywiście, zajęcie się tym problemem wymagałoby pewnych dodatkowych nakładów inwestycyjnych, nie przewidzianych w dotychczasowych planach. Chodzi tu głównie o sukcesywne dokonywanie prac melioracyjnych na halach, budowanie gnojowni, obór, owczarni i pomieszczeń dla produkowania serów. W dalszej kolejności należałoby wprowadzić podsiewy traw dla wzbogacenia paszy i eliminowania jałowych gatunków traw, które bujnie rozkrzewiły się na halach. 
Realizując ten program, w oparciu przecie wszystkim o szeroka akcję mobilizują czyn społeczny zainteresowanych górali w parze z przeprowadzaniem poważnej pracy oświatowo-rolniczej, można postawić przed sobą zadanie tworzenia na bazie hal wypasowych spółdzielni produkcyjnych w oparciu o statut zrzeszenia uprawy ziemi, traktując tę działalność jako budowanie pomostu do spółdzielczego gospodarowania ziemią w dolinach, jako ruch ożywiający rozwój spółdzielczości produkcyjnej w terenach górskich i podgórskich, gdzie dotychczas jest on bardzo słaby. 
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
